( بمب خنده سابق)

با یه دختری اشنا شدم که دوس پسرش سربازیه یعنی به وب دونفریه پسره در روز کلی پست میده ؛ خسته میشه ؛ ولی یادش نمیره به دختره زنگ بزنه هر روز باهاش تماس میگیره کلی میحرفه اینم میاد تعریف میکنه تو تعریفاش اینجور که حالیم شد انگار پسره همین که با این محرفه همه دلخوشیشه و باعث خوشحالیشه به جای سالگرد ؛ ماهگرد دارن یعنی هر ماه که یه ماه به اشنایشون اضافه میشه جشن میگیرن دیروزم جشن ۲۳ ماهگیشون بود پسر واس یه روز مرخصی گرفت اومد جشن بگیره امروز صبحم رفن کلا اینجور که باز من حالیم شد پسره همش یادشه دختره یادش نیس اصن پسره شور و ذوقش بیشتره دختره مردد دختره عشق اول پسره است ولی پسره .. دختره انگار یکم بی وفاتر تو این دو روزی که من میرم وبش یه بار بی وفایی کرد البت نمی دونم بی وفایی درسته یا نه از نظر م...

امروز که همه خونواده خونه خاله جمع شده بودن فهمیدم ما از خانواده های باکلاس مرفه محسوب میشیم همه حسابی های کلاس بودن و یکم فیس و افاده هم در جمع جاری بود یعنی اینقدر همه شون چیزای خوشگل موشگل پوشیده بودن که من با وجود اینکه هیچ علاقه ایی به طلا ندارم عاشق انگشتر یلدا شده بودم به شدت دلم میخوادش :/ خدایی خیلی حیگر بود حتی تصویرش میاد تو خیالم این شکلی :) میشم داشتم فکر میکردم اگه یه روز زندگی مرفهی نداشته باشم چه جوری میشه تو این جمع موند و سرتو بالا بگیری خیلی سخت میشه ترجیح میدم حضور پیدا نکنم اصلا تا اینکه خیلی متفاوت از اونا حضور پیدا کنم :( + ام...

خیلی ناراحتم :(( سر شام بابا داشت حرف میزد اومدم اسم پسر عمومو بگم گفتم مجتبی :/ حالا مجتبی کیه ۸نسل اونور ۸نسل اینور ما اصن همچین اسمی تو خاندان نداریم قشنگ تو افق موندم :((...

دلم میخواد باهاش حرف بزنم فارغ از اتفاقای دیشب در مورد چیزای معمولی ٬ اصن هر چی فقط با هاش حرف بزنم دلم گرفته میخوام واسم حرف بزنه از ظهر تا حالا میخوام برم براش کامنت بذارم ولی خجالت میکشم بعضی وقتا دلم میخواد بهش زنگ بزنم ولی خجالت میکشم دلم میخواد بهش اس بدم بازم خجالت میکشم از ادما میترسم نمی خوام کسی مثه اون شه برام تقریبا از همه فاصله میگیرم دیگه مثه قبل بیخیال به ادما نزدیک نمیشم همینجوری بیخیال بودیم که الان اینقدر برای هم مهم شدیم نمیخوام با کس دیگه ایی مثه اون باشم ....

من هنوز متوجه نشدم که بر چه اساسی بعضی پستا رو ثبت موقت میذارم بمونن بعضیا رو ثبت میکنم...